Mam za sobą remont małego mieszkania w bloku z wielkiej płyty, gdzie jadalnia miała osiem metrów kwadratowych i musiała pomieścić stół dla czwórki, a do tego pełnić funkcję noclegowni dla gości. Na początku wydawało mi się, że to mission impossible, ale po trzech latach testowania rozwiązań mam kilka konkretnych patentów. W moim projekcie dining room design stał się polem minowym, na którym trzeba balansować między estetyką a funkcjonalnością. Największym wyzwaniem okazało się znalezienie mebli, które w dzień udają elegancką witrynę, a w nocy stają się wygodnym łóżkiem. Kiedy pierwszy raz zobaczyłam sofę z cieniutkim materacem na sprężynach, wiedziałam, że to droga donikąd.
Zamiast standardowej sofy postawiłam na model z click-clack mechanism, który jednym ruchem rozkłada oparcie do poziomu siedziska. To niby drobiazg, ale różnica w codziennym użytkowaniu jest gigantyczna. Nie trzeba ściągać poduszek, nie gubią się zapinki. Do tego wybrałam wersję z grubym materacem na piance o gęstości 35 kg/m3 i slatted frame, który zapewnia cyrkulację powietrza. Uniknęłam w ten sposób poczucia spania na desce, co zdarzało mi się w tanich rozkładanych kanapach. W dzień sofa wygląda jak solidna sofa, w nocy zamienia się w łóżko, na którym goście nie narzekają na ból pleców. Kluczem było zmierzenie nie tylko długości, ale też głębokości siedziska po rozłożeniu. Na rynku jest masa modeli, gdzie po rozłożeniu stopa zwisa w powietrzu.
Kolejnym problemem był brak miejsca na przechowywanie pościeli. W małej jadalni każdy centymetr szafy jest na wagę złota, a goście zazwyczaj przyjeżdżają z własną walizką. Rozwiązałam to wybierając bed with storage pod siedziskiem. Wewnątrz mieszczą się dwa komplety koców, zapasowe poduszki i prześcieradło. Żeby nie tracić dostępu do schowka, wybrałam model z mechanicznym unoszeniem stelaża na sprężynach gazowych. Żaden wysiłek przy podnoszeniu, wszystko działa płynnie. W tanich meblach często zdarza się, że po roku skrzynia się zacina. W mojej sofie mechanizm działa bez zarzutu już trzeci sezon. Osobno zamówiłam dodatkową skrzynię na pościel w formie niskiego pufa przy stole. Goście wrzucają tam swoje rzeczy po przyjeździe, a puf służy jako dodatkowe siedzisko.
W aranżacji całego wnętrza postawiłam na kontrast tekstur. ściany w kolorze ciepłej bieli przełamałam jednym akcentem w butelkowej zieleni. To właśnie na tej ścianie stanęła sofa z velvet upholstery, która nie zbiera kurzu jak welur, a przy tym jest przyjemna w dotyku. aksamitny połysk odbija światło z okna, dzięki czemu mała jadalnia wydaje się większa. Obok sofy postawiłam niski stół o średnicy 90 centymetrów, bo okrągły stół optycznie zajmuje mniej miejsca niż prostokątny. Przy okrągłym stole łatwiej też manewrować krzesłami, gdy ktoś wstaje do kuchni. Uwaga praktyczna: blat z płyty MDF lakierowanej na wysoki połysk jest łatwiejszy w utrzymaniu czystości od drewna, szczególnie gdy goście rozleją wino.
Nie zapominajmy o oświetleniu. W jadalni, która jest też sypialnią, potrzebujesz dwóch stref światła. Nad stołem zawiesiłam lampę z regulacją wysokości, opuszczaną na 60 centymetrów nad blatem. Daje skupione światło do jedzenia i pracy. Druga lampa to kinkiet ścienny nad sofą, z osobnym włącznikiem. Gość może czytać książkę przed snem bez oślepiania reszty domowników. Dobrze sprawdza się też listwa LED ukryta za wezgłowiem sofy, która daje miękkie, rozproszone światło bez ostrych cieni. Unikaj lamp stojących w małej jadalni, bo zabierają cenną powierzchnię podłogi. Jeśli jednak masz przestrzeń, pojedynczy kinkiet z ruchomym ramieniem może służyć jako lampka do czytania i jednocześnie element dekoracyjny.
Przy wyborze krzesła do jadalni warto pomyśleć o tych, które można łatwo schować pod stołem. Ja postawiłam na składane krzesła z drewna bukowego, które w ciągu dnia wiszą na haczykach pod stołem. Dzięki temu podłoga jest wolna od nóg krzeseł, a odkurzacz bez problemu dociera w każdy kąt. Gdy przychodzą goście, rozkładam je w 10 sekund. Znalazłam też praktyczne rozwiązanie dla małych dzieci: jedno krzesełko do karmienia z regulacją wysokości, które po złożeniu mieści się w szafie pod blatem. Dining room design w małym mieszkaniu wymaga ciągłego myślenia o tym, co można położyć na czym i co można schować gdzie. U mnie sprawdza się zasada: każdy mebel musi pełnić co najmniej dwie funkcje.
Ostatnim elementem układanki jest wykładzina. W jadalni, która zmienia się w sypialnię, dywan musi być łatwy do czyszczenia i przyjemny w dotyku bosej stopy. Wybrałam model z włókna polipropylenowego, który można prać w 30 stopniach. Ma grubość 8 milimetrów, co daje miękkie podłoże pod stopy, ale nie utrudnia rozkładania sofy. Jeśli masz pull-out sofa, zwróć uwagę, żeby dywan nie blokował szyny wysuwanej części. U mnie sofa ma wbudowany system rolkowy, więc dywan o krótkim runie nie stanowi przeszkody. Goście często chwalą, że nie muszą stawać na zimną podłogę, gdy wstaną w nocy do toalety. A gdy pościel jest schowana w skrzyni, a stół nakryty obrusem, salon jadalniany wygląda jak zwykła jadalnia, a nie prowizoryczna sypialnia. To właśnie sedno udanego dining room design - żeby transformacja była płynna i niewidoczna dla oka.