W salonie stanęło też duże biurko, bo od czasu do czasu pracuję z domu. Ściana nad nim wymagała czegoś więcej niż tylko farby. Zdecydowałam się na panele z litego drewna w kolorze dębu. To nie tylko ochrona przed zabrudzeniami, ale też element dekoracyjny, który nadaje wnętrzu charakteru. Wykończenie ścian w takim miejscu to inwestycja na lata. Pamiętam, jak montowałam te panele - każdego wieczoru sprawdzałam, czy są idealnie równe. Ale efekt przeszedł moje oczekiwania. Teraz, kiedy siadam do pracy, czuję się jak w małym studio. A wieczorami, gdy rozkładamy wersalkę dla gości, ściana z drewna dodaje wnętrzu ciepła i sprawia, że nawet w małym pokoju nie czuć ciasnoty.
Oświetlenie to element, który często lekceważymy. W home stagingu światło robi robotę za tysiąc złotych. Zero górnych lamp z żółtymi kloszami. Postaw na lampy podłogowe w neutralnych barwach i kilka źródeł światła w różnych punktach. W jednym mieszkaniu z oknem na północ wymieniłam wszystkie żarówki na 4000K, dodałam dwa kinkiety przy lustrze. Przestrzeń nagle wydała się większa. Klienci często mówią: ale tu jasno. A to tylko kwestia dobrego rozłożenia światła.
Kolejna sprawa to styl. Moja kawalerka jest utrzymana w jasnych barwach, więc postawiłam na biurko z blatem w kolorze dębu sonoma i białymi nogami. Do tego dobrałam tapicerkę welurową na krześle w odcieniu butelkowej zieleni. Efekt? Miejsce do pracy stało się wizualną ozdobą pokoju. Nie bój się łączyć funkcjonalności z estetyką. Biurko do pracy w domu nie musi być brzydkie, żeby było praktyczne. Wręcz przeciwnie, ładny mebel motywuje do siadania i pracy.
Kwestia gości na noc to był dla mnie prawdziwy test. Kiedyś każda wizyta dalszej rodziny kończyła się przekładaniem krzeseł i spaniem na dmuchanym materacu. Teraz, gdy mam kanapę z funkcją spania, goście czują się komfortowo. Rozkładanie zajmuje minutę, a składanie – kolejną. Mechanizm DL okazał się prosty i szybki w obsłudze, nawet dla kogoś, kto nie miał z nim wcześniej do czynienia. Nie ma już sytuacji, że ktoś śpi na nierównej powierzchni. Dodatkowo, gdy goście wyjeżdżają, chowam pościel do pojemnika i znowu mam wolną przestrzeń do codziennego relaksu.
Kolejnym krokiem był wybór materaca. Na początku myślałam, że każdy piankowy będzie odpowiedni, ale po kilku tygodniach spania na cienkiej gąbce plecy zaczęły protestować. Przesiadłam się więc na model z 16 cm materacem piankowym na stelazu listwowym. To robi ogromną różnicę. Stelaz listwowy zapewnia cyrkulację powietrza i elastyczne podparcie, a gruby piankowy materac dopasowuje się do ciała, nie zapadając się przy tym. Nawet gdy goście śpią u mnie dłużej, nie narzekają na ból kręgosłupa. Wcześniej obawiałam się, że taka grubość zajmie za dużo miejsca w trybie złożonym, ale nowoczesne konstrukcje są tak projektowane, że mebel wygląda smuklej niż się spodziewałam.
Goście na noc to częsty problem w małych mieszkaniach. Jak pokazać, że w salonie można kogoś położyć? Nie stawiaj rozkładanego fotela z widocznym mechanizmem. Lepiej postaw na kanapę z funkcją spania, która wygląda jak zwykła sofa. W jednym z mieszkań włożyłam do niej materac piankowy o grubości 16 cm - goście mówili, że spali lepiej niż w hotelu. Ważne, żeby mechanizm DL był prosty w obsłudze. Na zdjęciach pokazuję, jak szybko kanapa zmienia się w łóżko. To budzi zaufanie.
Dywan to był strzał w dziesiątkę. Kupiłam okrągły model o średnicy 140 cm z długim, puszystym włosiem. Kładzie się go przy łóżku, więc rano stopy lądują na miękkim, a nie na zimnym parkiecie. Pranie go to wyzwanie, ale raz na kwartał oddaję do pralni chemicznej. Wcześniej miałam wykładzinę na całą podłogę – po roku wyglądała jak po bitwie. Teraz dywan można łatwo wymienić, gdy się znudzi. Do tego dołożyłam dwa poduchy dekoracyjne w odcieniach beżu i brązu, które przełamują zieleń welurowej kanapy.
Sypialnia to dla mnie oaza spokoju. Tutaj wykończenie ścian miało być minimalistyczne, ale przytulne. Wybrałam tapetę z subtelnym, roślinnym wzorem na jednej ścianie za łóżkiem. Resztę pomalowałam na biało, żeby optycznie powiększyć przestrzeń. Łóżko z pojemnikiem na pościel, które kupiłam, ma tapicerkę welurową w kolorze granatu. To połączenie - welur i tapeta - tworzy niesamowity klimat. Wykończenie ścian w sypialni to nie tylko wygląd, ale też komfort. Zadbaj o to, żeby farba nie odbijała światła zbyt mocno. Matowe powierzchnie lepiej się sprawdzają, bo nie męczą wzroku. A wieczorem, gdy gaszę światło, wzór na tapecie delikatnie ginie w cieniu, co działa uspokajająco.
Kolor ścian też ma znaczenie. Pomalowałam jedną ścianę za łóżkiem na grafitowy, a resztę zostawiłam w bieli. To trik, który polecała mi znajoma architektka – ciemny akcent dodaje głębi, a jasne tło nie przytłacza. Na grafcie zawiesiłam trzy drewniane półki, na których stoją książki i małe rośliny doniczkowe. Sansewieria nie potrzebuje dużo światła, a oczyszcza powietrze. Unikam ramek ze zdjęciami – one tylko zbierają kurz i wizualnie zagracają przestrzeń. Lepiej postawić na jeden duży obraz, ale ja zrezygnowałam całkowicie.