Często słyszę od klientów: „ale ja nie chcę wersalki, bo to brzydkie i niewygodne". I rzeczywiście, wersalka z lat 90. z cienkim materacem i sztywnym stelażem to koszmar. Ale dzisiejsze sofy rozkładane to zupełnie inna bajka. Producenci prześcigają się w designie – znajdziesz modele skandynawskie z prostymi nogami, glamour z kryształkami, a nawet industrialne z czarnym stelażem. Wybór tapicerki jest ogromny: od weluru przez szenil po eko-skórę. Ważne, żeby mebel pasował do reszty wnętrza. W jednym z mieszkań w stylu boho postawiliśmy na sofę w kolorze écru z lnianą tapicerką, która po rozłożeniu dawała 160 cm szerokości. Goście chwalili ją za wygodę, a gospodarze za to, że w ciągu dnia wyglądała jak designerska kanapa. Nie bój się więc nowoczesnych rozwiązań – sofa rozkładana może być ozdobą salonu, a nie tylko awaryjnym spaniem.
Zastanawiasz się, czy to rozwiązanie sprawdzi się u ciebie? Przed zakupem warto zwrócić uwagę na kilka detali. Po pierwsze, wymiary skrzyni na pościel - w niektórych modelach jest płytka i mieści tylko jeden koc. Wybieraj te z głębokością minimum 25 cm. Po drugie, mechanizm podnoszenia. Najlepszy jest mechanizm DL z siłownikami gazowymi, który pozwala unieść stelaż bez wysiłku, nawet gdy materac jest ciężki. Po trzecie, rodzaj tapicerki. Welur jest przyjemny w dotyku, ale jeśli masz kota, lepiej postawić na mikrofibrę odporną na pazury. Ja popełniłam błąd, kupując pierwszy tapczan z pojemnikiem w jasnym lnie - po roku wyglądał jak po przejściu huraganu. Teraz stawiam na ciemne, praktyczne tkaniny.
Materac to temat rzeka, ale powiem ci prosto – im grubszy, tym lepiej, ale tylko do pewnej granicy. W typowych sofach rozkładanych znajdziesz piankę o grubości od 8 do 16 centymetrów. Ta cieńsza sprawdzi się awaryjnie, na przykład gdy wujek z Krakowa przyjeżdża raz w roku. Ale jeśli na kanapie ma spać ktoś regularnie, wybierz model z 16 cm materacem piankowym na stelazu listwowym. Dlaczego listwy? Bo zapewniają lepszą cyrkulację powietrza i elastyczność – materac nie zapada się w jeden wielki dołek. Unikaj za to tanich modeli z cienką gąbką na płycie pilśniowej. To prosta droga do bólu pleców i marudzenia gości. W jednym z projektów dla klientki w 40-metrowej kawalerce zamontowaliśmy właśnie taką sofę z grubym materacem i stelażem listwowym. Po dwóch latach użytkowania wciąż śpi się na niej wygodnie, a mebel wygląda jak nowy.
Ciekawostka, o której mało kto mówi – w tapczanach z mechanizmem DL często zdarza się, że po rozłożeniu brakuje miejsca na stolik kawowy czy lampę. Sprawdź, ile mebel wysuwa się do przodu. W moim przypadku tapczan dwuosobowy potrzebuje około 20 cm wolnej przestrzeni przed sobą. Jeśli masz mały pokój, lepiej wybrać model, który rozkłada się na bok – ale to już rzadziej spotykane. Zawsze mierz od ściany do najbliższej przeszkody, inaczej rano obudzisz się z nogami opartymi o regał.
Kiedy w końcu wprowadziłam się do własnego mieszkania w bloku z wielkiej płyty, pierwsze co uderzyło mnie po przekroczeniu progu, to rozmiar pokoju. Trzy metry na cztery, a w nim musiało zmieścić się wszystko: łóżko, biurko, szafa i chociaż kawałek wolnej podłogi. Wtedy pierwszy raz usłyszałam o tapczanie jednoosobowym. Na początku myślałam, że to taka mniejsza wersalka z PRL-u, ale szybko się przekonałam, że współczesne modele to zupełnie inna liga. Tu nie chodzi o byle jaki mebel, tylko o przemyślaną konstrukcję, która łączy spanie, siedzenie i przechowywanie w jednym. Zamiast kupować osobno łóżko i sofę, postawiłam właśnie na tapczan jednoosobowy i przez dwa lata ani razu nie żałowałam tej decyzji.
W praktyce tapczan jednoosobowy sprawdza się tam, gdzie zwykłe łóżko by się nie zmieściło. Mam na myśli przede wszystkim małe sypialnie w blokach z wielkiej płyty, gdzie standardowe wymiary 90 na 200 centymetrów to często jedyna opcja. Zdarzało mi się doradzać znajomym, którzy wprowadzali się do kawalerki o powierzchni 25 metrów. Postawili na tapczan z funkcją spania i pojemnikiem na pościel – okazało się, że zmieścili w nim nie tylko kołdry i poduszki, ale też zimowe kurtki. Kluczowe jest to, że tapczan nie wymaga składania co wieczór, jak kanapa z funkcją spania, która często bywa ciężka i głośna. Wystarczy zdjąć poduszki dekoracyjne i gotowe. Dla mnie osobiście największym plusem jest to, że mogę go postawić nawet w kącie pokoju dziennego, a on nie dominuje przestrzeni.
Mam znajomą, która kupiła wersalkę tylko dlatego, że idealnie pasowała kolorem do zasłon. Po pierwszej nocy, gdy spał na niej gość, usłyszała, że materac jest tak cienki, że czuć każdą listwę. To błąd, który popełnia wielu. Kolor to ostatnie kryterium. Najpierw zdecyduj o funkcji – czy ma służyć do spania dla jednej osoby, czy dla pary. Jeśli dla pary, szukaj modelu z szerokością minimum 140 cm. W przeciwnym razie będzie ciasno. Zwróć też uwagę na wysokość siedziska – zbyt niskie utrudnia wstawanie, zbyt wysokie nie jest wygodne do siedzenia. Standardowa wysokość to 42-45 cm. Ja osobiście wolę nieco wyższe, bo łatwiej się z niego wstaje po długim dniu pracy.