Łóżko z pojemnikiem na pościel w wersji tapczanu jednoosobowego to rozwiązanie, które doceni każdy mieszkaniec małego mieszkania. Kiedyś miałam standardowe łóżko z szufladami, ale zajmowały one miejsce na podłodze. W tapczanie jednoosobowym pojemnik jest ukryty pod siedziskiem i dostępny po podniesieniu materaca. Mechanizm gazowy ułatwia otwieranie i nie wymaga siły. Sprawdziłam, że w pojemniku mieszczą się dwie kołdry puchowe, cztery poduszki i koc. To ogromna oszczędność miejsca. Tylko pamiętajcie, żeby przed zakupem zmierzyć wysokość pojemnika, bo niektóre modele mają tylko 15 cm głębokości.
Sama używam swojego pojemnika głównie do przechowywania pościeli, ale znam ludzi, którzy chowają tam także ubrania poza sezonem, a nawet książki i pudełka z butami. Trzeba tylko pamiętać o jednej rzeczy. Materac musi być odpowiednio wentylowany. Dlatego stelaz listwowy to podstawa, bo zapewnia cyrkulację powietrza i chroni materac przed wilgocią. Nie polecam kłaść na dnie skrzyni rzeczy, które mogą się odkształcić czy spleśnieć. Pościel i koce to strzał w dziesiątkę, bo są lekkie i nie obciążają mechanizmu. Co ważne, pojemnik na pościel z porządnym materacem piankowym oddycha i nie zbiera kurzu.
Największym wyzwaniem przy wyborze takiego łóżka jest dopasowanie do własnych nawyków. Moja koleżanka kupiła kanapę z funkcją spania z wysuwanym pojemnikiem i ciągle narzeka, że szuflada blokuje się przy dywanie. Ja postawiłam na stelaz listwowy z regulacją twardości – mogę spać na twardszej stronie, a gościom ustawić miększą. A pod spodem trzymam nie tylko pościel, ale też zapasowe koce i letnie ubrania poza sezonem. Pojemnik na pościel w tym modelu ma wymiary 180 na 90 cm i głębokość 30 cm – zmieści się tam kompletna wyprawka dla czteroosobowej rodziny.
Koszt takiego łóżka z pojemnikiem potrafi zaskoczyć. Na rynku znajdziecie modele już od tysiąca złotych, ale te z lepszym mechanizmem i solidną tapicerką welurową zaczynają się od dwóch i pół tysiąca. Ja zdecydowałam się na wersję z bokami obszytymi tkaniną i podwójnym systemem podnoszenia. Wiem, że zapłaciłam więcej, ale amortyzatory działają bez zarzutu od dwóch lat, a materac leży stabilnie na listwach. Gdyby ktoś pytał, radzę inwestować w model z regulowanym stelażem, bo wtedy można dopasować twardość pod swoje potrzeby. To robi różnicę między spaniem na desce a spaniem na chmurze.
Przy wyborze tapczanu jednoosobowego zwróćcie uwagę na wysokość siedziska. Standardowa wynosi około 45 cm, ale dla niższych osób lepiej sprawdzi się 40 cm. Ja mam 170 cm wzrostu i przy 45 cm siadam wygodnie, ale moja mama musi się wspinać. Kolejna kwestia to szerokość. Tapczan jednoosobowy ma zazwyczaj 80-90 cm szerokości, ale do spania dla dorosłej osoby lepiej wybrać 90 cm. Węższe modele 70 cm są dobre dla dzieci lub jako dodatkowe miejsce dla gościa. Pamiętajcie, że na tapczanie jednoosobowym będziecie spać, więc szerokość ma znaczenie, zwłaszcza jeśli lubicie się rozkładać.
Blokowało mnie to każdego wieczoru. Przychodzili goście, wyciągałam zapasową kołdrę z górnej szafy, a ta wypadała mi na głowę razem z trzema jaśkami i kompletem ręczników. A potem zaczynała się układanka, gdzie to wszystko wsadzić z powrotem. W dwudziestopięciometrowej kawalerce każdy centymetr szafy jest na wagę złota, a pościel zajmuje go stanowczo za dużo. I wtedy trafiłam na coś, co zmieniło moje podejście do przechowywania. Łóżko z pojemnikiem na pościel okazało się wybawieniem, które nie tylko dało mi dodatkową przestrzeń, ale też sprawiło, że przestałam przeklinać pod nosem przed snem gości.
Największym wyzwaniem przy tapczanie jednoosobowym jest znalezienie równowagi między wygodą spania a codziennym użytkowaniem. Pamiętam, jak oglądałam w sklepie model z mechanizmem DL, który rozkładał się jednym ruchem. Sprzedawca zapewniał, że materac piankowy o gęstości 35 kg/m3 wytrzyma lata. Sprawdziłam to w praktyce po pół roku codziennego spania i faktycznie nie pojawiły się żadne wgłębienia. Ważne, żeby stelaz listwowy był wykonany z giętej sklejki, a nie z płaskich desek, bo tylko wtedy materac odpowiednio się ugina i wentyluje. Moja siostra kupiła tańszy model z pianką o niskiej gęstości i po trzech miesiącach spała we wklęśnięciu.
Jeśli masz w domu małe dzieci, tapczan rozkładany może być zbawieniem. Moja siostra ma taki w pokoju gościnnym i często rozkłada go dla maluchów, które przyjeżdżają w odwiedziny. Materac piankowy jest bezpieczny, nie ma ostrych krawędzi, a tapicerka welurowa nie uczula. Dodatkowo, gdy dzieci wyrosną z łóżeczka, tapczan może służyć jako pierwsze samodzielne posłanie. W przeciwieństwie do kanapy z funkcją spania, która często ma twarde łączenia, tapczan zapewnia równą powierzchnię do spania.