Kotwę przechodzącą przez deskowanie uszczelnij od wewnątrz. Dobrze sprawdza się elastyczna masa lub pianka docięta w pierścień wokół pręta, dociśnięta listwą przybitą do deski. Chodzi o to, żeby zaprawa nie wypłynęła szparami i nie zalała gwintu albo strefy, która ma zostać odsłonięta. Trzpień stalowy wystający z wieńca zabezpiecz rurką osłonową lub taśmą na długości, która ma pozostać czysta. Zabetonowany gwint to potem godziny czyszczenia albo cięcie i spawanie, czego projekt zwykle nie przewiduje.
Komin do pieca na pellet rządzi się innymi prawami niż ten do kotła na węgiel czy drewno. Pellet spala się w wyższej temperaturze, a spaliny mają niższą temperaturę niż w tradycyjnych instalacjach, co sprzyja wykraplaniu się wody i osadzaniu kondensatu. Dlatego pierwszym błędem jest podłączanie nowego pieca do starego, murowanego komina z cegły. Cegła nasiąka wilgocią z kondensatu, kwasne spaliny ją rozpuszczają i po kilku sezonach komin nadaje się do rozbiórki.
Podłączenie pieca do komina wykonaj z rury stalowej z kilkoma stopniami. Pierwszy odcinek, zaraz przy piecu, powinien być krótki i lekko wznoszący się w stronę komina. Unikaj długich poziomych przebiegów — każdy metr poziomy osłabia ciąg i zbiera osady. W miejscu wejścia do komina zamontuj trójnik z wyczystką, żeby można było usuwać skropliny i popiół. Wszystkie łączenia uszczelnij kitem odpornym na wysoką temperaturę, a nie silikonem sanitarnym.
Zanim cokolwiek kupisz, sprawdź, czy producent pieca nie narzuca konkretnych wymagań. W dokumentacji znajdziesz minimalną średnicę wylotu spalin, wymaganą wysokość komina i dopuszczalny ciąg. To nie są luźne sugestie — ich zlekceważenie kończy się cofką spalin do pomieszczenia albo wygaszaniem palnika. Zmierz też realną wysokość komina od poziomu podłączenia pieca do wylotu. Komin niższy niż cztery metry w praktyce nie wytworzy stabilnego ciągu.
Najczęstsze przyczyny pękania to za krótkie oparcie, brak pełnej warstwy zaprawy pod belką, zdjęcie podpór przed związaniem materiału i obciążenie nadproża zanim mur stężeje. Rzadziej winna jest sama belka — jeśli ma odpowiednią nośność i jest prawidłowo ułożona, wytrzyma. Problem prawie zawsze leży w tym, jak i kiedy przekazano obciążenie na mur po bokach otworu.
Jaki komin wybrać do pieca na pellet Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest komin systemowy ze stali nierdzewnej, izolowany wełną mineralną i obudowany płaszczem. Taki zestaw prowadzi spaliny bez wychładzania, więc kondensat prawie nie powstaje, a jeśli już się pojawi, odprowadzany jest skropliną zbieraną w dolnej części. Zwróć uwagę na gatunek stali — elementy mokre, czyli rura wewnętrzna, powinny być wykonane ze stali kwasoodpornej, odpornej na działanie kwaśnych skroplin. Tańsze stale żaroodporne sprawdzają się tylko w suchych odcinkach.
Najpierw ustal, jaką rolę pełni zakład. W zbrojeniu rozciąganym długość zakładu liczy się od miejsca, w którym jeden pręt przestaje przenosić siłę, do punktu, w którym drugi zaczyna ją przejmować. W strefie ściskanej zakład może być krótszy, ale nigdy nie skraca się go „na oko". W praktyce projekt podaje długość, a na budowie sprawdza się ją miarką, nie krokiem. Typowy błąd to odmierzenie zakładu od osi pręta zamiast od jego końca — wtedy realnie brakuje kilku centymetrów.
Piec na pellet nie działa jak klasyczny kocioł na drewno czy węgiel. Spaliny mają niższą temperaturę, często w granicach 120–180°C, a wilgotność w nich bywa wyższa. To zmienia zasady doboru komina. Zbyt duży przekrój i wysokość ponad normę schłodzą spaliny poniżej punktu rosy, a wtedy z kondensatu i kwaśnych związków robi się mokra, agresywna ciecz. Efektem jest zapach w kotłowni, cieknący wyczystek i przyspieszona korozja przewodu.
Typowe błędy, które psują całą robotę: za mała liczba podkładek, przez co zbrojenie się ugina, pręty przycięte za krótko i niedochodzące do podpór, brak zakotwienia w murze oraz zagęszczanie mieszanki wibratorem dotykającym stali. Wibrator przykładany do prętów przestawia je i niszczy otulinę. Beton wlewaj równomiernie, a po rozszalowaniu nie obciążaj nadproża od razu.
Materiał wkładu ma znaczenie przy pellecie. Stal czarna sprawdza się tylko w suchych, dobrze wentylowanych instalacjach. W praktyce lepiej użyć stali stopowej odpornej na kwasy, a przy kominie zewnętrznym — z izolacją cieplną na całej długości. Izolacja utrzymuje temperaturę spalin powyżej punktu rosy i ogranicza wykraplanie. Pamiętaj też o szczelności całego przewodu: każdy łącznik, wyczystek i przejście przez strop muszą być uszczelnione, bo nieszczelny komin zasysa lewe powietrze i osłabia ciąg.
Zaczynasz od deskowania. Dolna deska szalunku wyznacza spód nadproża, więc musi być wypoziomowana i usztywniona, żeby nie ugięła się pod ciężarem mieszanki. Zbrojenie układasz na dystansach — plastikowych lub betonowych podkładkach o wysokości równej wymaganej otulinie. To one utrzymują dolne pręty nad deską. Bez nich pręty osiądą na dnie i otulina zniknie.