Rodzaj smaru do łańcucha zależy przede wszystkim od warunków, w jakich jeździsz. Deszcz, błoto i kałuże to zupełnie inne środowisko niż suchy asfalt i kurz. Wybór niewłaściwego środka prowadzi do szybszego zużycia napędu, głośnej pracy i częstszych regulacji. Nie chodzi o markę czy cenę, ale o to, jak smar zachowuje się w kontakcie z wodą i zanieczyszczeniami.
W deszczu kluczowa jest przyczepność i odporność na zmywanie. Smary mokre, często nazywane „mokrymi" lub „deszczowymi", są gęstsze i lepkie. Tworzą na ogniwach warstwę, która nie spływa po przejechaniu przez kałużę. Niestety lepkość ma też wadę: przyciąga piasek i drobny żwir. Dlatego po każdej mokrej jeździe trzeba przetrzeć łańcuch szmatką i nałożyć świeżą porcję. Jeśli tego zaniedbasz, mieszanina smaru i piasku zamieni się w pastę ścierną i zniszczy ogniwa oraz zębatki.
Bateria to najdroższy element roweru elektrycznego, a jej żywotność zależy głównie od sposobu użytkowania. Ogniwa litowo-jonowe nie mają pamięci, więc nie trzeba ich rozładowywać do zera przed ładowaniem. Wręcz przeciwnie – najlepiej czują się w zakresie od 20 do 80 procent pojemności. Jeśli po każdym przejechaniu podłączasz rower do ładowarki i trzymasz go tak przez wiele godzin po osiągnięciu pełnego naładowania, przyspieszasz degradację. Nowoczesne ładowarki mają zabezpieczenie przed przeładowaniem, ale pozostawienie baterii naładowanej do 100 procent na dłużej, zwłaszcza w wysokiej temperaturze, i tak szkodzi ogniwom.
Sprawdź też długość złożonego łańcucha miarą. Dwa ogniwa zapasu to wartość orientacyjna — w rowerach z dużym zakresem kasety i małą zębatką korby zapas bywa większy. Zamiast zgadywać, ustaw napęd w kombinacji największa z przodu i największa z tyłu i oceń, czy wózek przerzutki ma jeszcze luz. Jeśli brakuje kilku milimetrów, dodaj ogniwo. Lepiej mieć jedno ogniwo zapasu niż ryzykować zerwanie napędu w trasie.
Pomiar po skróceniu: trzy miejsca, które zdradzają błąd Po wybiciu pinu i spięciu łańcucha sprawdź napęd na trzech skrajnych ustawieniach. Najpierw wrzuć najmniejszą zębatkę z przodu i najmniejszą z tyłu. Łańcuch nie może wisieć ani ocierać o prowadnicę przerzutki — jeśli tak jest, jest za długi. Potem ustaw największą zębatkę z przodu i najmniejszą z tyłu. W tym układzie napinacz powinien mieć jeszcze zapas ruchu w dół, a łańcuch nie może być napięty na granicy wygięcia wózka.
Po skróceniu przejedź kilkaset metrów i sprawdź naciąg. Nowy łańcuch układa się na zębatkach, więc po pierwszej jazdie może wymagać drobnej korekty. Jeśli spinka nie zatrzasnęła się równo, ogniwo będzie haczyć przy każdej zmianie biegu. Pamiętaj też, że łańcuch skrócony pod zużyte zębatki będzie hałasował — dopasowanie długości nie naprawi wyciągniętej kasety ani korby.
Ostatni test to największa zębatka z przodu i największa z tyłu, czyli tzw. krzyżowanie. Wózek przerzutki nie może być wyciągnięty do granicy prostego ustawienia, a ogniwa nie mogą trzeszczeć pod obciążeniem. Jeśli łańcuch jest za krótki, przerzutka zostanie wyrwana albo złamie się hak. Jeśli za długi, łańcuch będzie spadał z zębatek przy szybkiej zmianie biegów i obijał o ramę.
Typowe błędy to szukanie tylko w miejscu widocznej plamy, używanie zbyt mokrej powierzchni i pomijanie złączy. Zanim zaczniesz demontować elementy, sprawdź najprostsze połączenia: nakrętki, obejmy, kolana. Jeśli przebicie nadal jest niewidoczne, zmień warunki: zwiększ ciśnienie, podgrzej wodę albo ostudź powierzchnię, żeby skropliny pokazały drogę. W ostateczności pozostaje barwnik do wody, ale stosuj go ostrożnie, bo trwale plami.
Do skracania potrzebny jest wybijak do łańcucha, spinka lub pin zapasowy oraz suwmiarka albo linijka. Nowy łańcuch kładziesz na największej zębatce korby i największej zębatce kasety, bez przeprowadzania go przez przerzutkę. Łączysz końce tak, aby ogniwa się pokrywały, i zaznaczasz punkt, w którym łańcuch ma się domknąć. Do tak wyznaczonego miejsca dodajesz dwa ogniwa — to typowy zapas na pracę przerzutki. W rowerach z jedną zębatką z przodu dodaje się zwykle jedno ogniwo mniej, bo napęd nie musi obsłużyć tak dużego zakresu przełożeń.
Szarpnięcie przy ruszaniu w rowerze elektrycznym najczęściej nie oznacza awarii całego napędu. Zwykle wynika z prostych przyczyn, które można sprawdzić samodzielnie w kilkanaście minut. Zanim zaczniesz wymieniać części, ustal, czy problem pojawia się zawsze, czy tylko pod obciążeniem, na jednym poziomie wspomagania albo wyłącznie na starcie pod górkę.
Skrócenie łańcucha zaczyna się od ustalenia, ile ogniw faktycznie trzeba usunąć. Policz ogniwa w nowym łańcuchu i porównaj z długością starego, zdjętego z napędu. Jeśli stary łańcuch był zużyty, jego długość jest zawyżona — mierzenie zużytego łańcucha jako wzorca to najczęstszy błąd. Lepiej oprzeć się na metodzie pomiaru napinaczem albo na zaleceniach producenta przerzutki, które określają maksymalną pojemność i wymagany zapas ogniw.