Chomika można kupić w sklepie zoologicznym, na targu, w sieci albo wziąć od hodowcy lub z adopcji. Każda z tych dróg ma inne wady i zalety, a wybór wpływa na zdrowie zwierzęcia i koszty, które poniesiesz później. Najważniejsze, żeby nie podejmować decyzji pod wpływem chwili, bo chomik żyje zwykle dwa do trzech lat i wymaga codziennej opieki.
Zacznij od pozostawienia starej ściółki, najlepiej tej z kącika z ubikacją. Nowe podłoże dokładaj porcjami, mieszając je z poprzednim. Nie wyrzucaj całego zapasu na raz. Jeśli używasz trocin lub innego materiału, dodawaj go w proporcji mniej więcej jedna trzecia nowego do dwóch trzecich starego. W kolejnych dniach zwiększaj udział świeżego. Dzięki temu chomik codziennie rozpoznaje własny zapach, a jednocześnie oswaja się z nowym.
Problemy z zębami i skórą — najczęstsze pułapki pielęgnacyjne Zęby chomika rosną przez całe życie i muszą być ścierane. Kiedy dieta składa się głównie z miękkich pokarmów, siekacze przestają się prawidłowo ścierać. Rozpoznasz to po tym, że zwierzak ślini się, wypuszcza pokarm z pyska, je mniej albo w ogóle odmawia jedzenia. Czasem z pyszczka wystaje ząb, który nie został starty. Zapobieganie jest proste: podawaj twarde granulaty, gałązki drzew owocowych, a nie tylko karmę w miękkich grudkach. Samodzielne podcinanie zębów jest niebezpieczne, bo można je rozłupać. Robi to wyłącznie weterynarz, często w krótkim zabiegu.
Jak ruszyć powietrze bez otwierania okna Wystarczy delikatny, stały ruch powietrza. Włącz wentylator stojący lub sufitowy, ale skieruj strumień w sufit albo w przeciwległą ścianę — nigdy prosto na klatkę. Powietrze będzie się mieszało w pokoju, a chomik nie poczuje przeciągu. Dobrym rozwiązaniem jest też uchylenie drzwi do korytarza: różnica ciśnień między pomieszczeniami sama wymusza przepływ. Jeśli masz w domu wentylację mechaniczną, otwórz na chwilę drzwi łazienki lub kuchni — powietrze z pokoju zostanie zassane kanałem wywiewnym.
Warzywa i owoce podawaj w małych kawałkach, wielkości połowy łyżeczki. Świeże ogórek, cukinia, marchew, brokuł, papryka, jabłko bez pestek, gruszka, truskawka – to bezpieczne wybory. Zawsze myj je dokładnie i osusz. Nowy składnik wprowadzaj pojedynczo, przez dwa–trzy dni, obserwując kupki i zachowanie. Typowy błąd to dorzucanie kilku nowości naraz; kiedy chomik dostanie rozwolnienia, nie wiadomo, co je wywołało.
Świerzb to z kolei choroba skóry wywoływana przez roztocza. Pierwszym objawem jest łupież, wypadanie sierści i intensywne drapanie się chomika, które kończy się rankami. Zmiany widać najczęściej na grzbiecie, w okolicy uszu i przy ogonie. Nie pomoże zmiana podłoża ani kąpiel, bo roztocza siedzą w skórze. Potrzebne jest leczenie preparatem przepisanym przez lekarza. Uwaga na typowy błąd: dokładanie nowego wióra bez wyparzenia klatki tylko rozwieje chorobę na kolejne tygodnie.
Kategorycznie odpadają: czekolada, słodycze, słone przekąski, chipsy, ciastka, ser żółty, mleko i nabiał, awokado, cebula, czosnek, por, szczypiorek, pestki jabłka i gruszki, surowe ziemniaki, liście pomidora, fasola i groch na sucho, cytrusy, migdały oraz pestki moreli i brzoskwiń. Nie podawaj też pokarmu zepsutego, spleśniałego, mrożonego ani wprost z lodówki – zimne jedzenie wywołuje wzdęcia. Woda musi być w poidełku stale, świeża, zmieniana codziennie.
Najczęstszą chorobą chomików jest tzw. mokry ogon, czyli zakaźne zapalenie jelit wywoływane przez bakterie. Objawia się biegunką, zabrudzoną okolicą ogona, apatią i odwodnieniem. Choroba postępuje szybko, szczególnie u młodych osobników. Nie wolno próbować leczyć tego domowymi sposobami ani podawać ludzkich leków przeciwbiegunkowych, bo u chomika łatwo wywołać zatrucie. Konieczna jest wizyta u lekarza weterynarii specjalizującego się w zwierzętach egzotycznych.
Sklepy zoologiczne są najłatwiej dostępne i zwykle mają chomiki od ręki. Problem w tym, że zwierzęta często pochodzą z dużych hodowli, bywają przetrzymywane w ciasnych klatkach i sprzedawane bardzo młode. Przed zakupem obejrzyj chomika dokładnie: oczy powinny być czyste i otwarte, futro gładkie i suche, odbyt czysty, a zwierzę ruchliwe i zaciekawione. Chomik siedzący w kącie, osowiały, z na wpół przymkniętymi oczami lub z widocznym zabrudzeniem pod ogonem to sygnał, że może być chory. Nie kupuj go tylko dlatego, że wygląda na biednego — weterynarz i leczenie kosztują, a choroby zakaźne mogą przenieść się na inne zwierzęta w domu.
Adopcja to opcja, o której wiele osób nie myśli. Schroniska i fundacje przekazują chomiki odebrane z interwencji albo oddane przez właścicieli, często już oswojone i wykastrowane. Adopcja bywa tańsza od zakupu, a zwierzę zyskuje dom. Trzeba się liczyć z tym, że taki chomik może mieć za sobą złe doświadczenia i potrzebować spokoju oraz czasu na oswojenie. Zapytaj o jego przeszłość, stan zdrowia i to, czy toleruje dotyk — to pozwoli uniknąć rozczarowania.