Jak sprawdzić, czy dawka jest właściwa, bez ważenia co dzień Nie trzeba kupować wagi jubilerskiej. Wystarczy obserwować zachowanie i sylwetkę. Chomik, który dostaje odpowiednią ilość, zjada porcję w ciągu nocy, chowa nadwyżkę w norce i rano ma w misce niewielkie resztki. Jeśli po dwóch godzinach od wsypania karma znika do ostatniego ziarna, dawka jest za mała. Jeśli po dobie miska jest wciąż pełna, a kryjówka zawalona zapasami — karmisz za dużo. Drugi wskaźnik: dotyk. Chomik powinien mieć wyczuwalne, ale nie wystające kręgi i płaski, nie obwisły brzuch. U chomików karłowatych tłuszcz odkłada się najpierw pod pachami, u syryjskich na bokach i podbrzuszu.
Typowe błędy, które prowadzą do zawilgocenia, powtarzają się w tych samych wariantach. Sypanie grubej warstwy podłoża bez codziennego przeglądu — wierzchnia warstwa wygląda sucho, a dół gnije. Ustawianie klatki w kącie za szafą, gdzie nie ma ruchu powietrza. Trzymanie pojemnika z wodą na trocinach — przy przewróceniu cała okolica nasiąka. Podawanie świeżych warzyw i owoców bez usuwania resztek po dwóch godzinach. Wreszcie zbyt szczelna pokrywa z plastiku, która zatrzymuje parę jak wieko garnka.
Po dwóch, trzech dniach zacznij siadać obok klatki i mówić cicho. Wkładaj rękę do klatki tylko wtedy, gdy chomik jest aktywny, i podawaj smakołyk na otwartej dłoni, nie chwytając zwierzęcia. Oswojenie zajmuje tygodnie, nie godziny. Jeśli chomik kicha, ma mokry nos, nie je przez dobę albo leży bez ruchu poza domkiem, skontaktuj się z weterynarzem. W innym wypadku daj mu czas — spokój w pierwszych dniach procentuje na całe życie.
Praktyczna zasada: dorosły chomik syryjski zjada dziennie około 10–15 gramów suchej karmy, przy czym część z tego to zapas wynoszony do kryjówki. Chomik dżungarski i inne karłowate potrzebują 5–8 gramów. To ilości przybliżone — samica w ciąży, zwierzę po chorobie lub młody osobnik rosnący jedzą więcej. Dla zdrowego, dorosłego chomika jedna płaska łyżka stołowa mieszanki dziennie to bezpieczny punkt wyjścia. Nakładać raz, o stałej porze, najlepiej wieczorem, gdy zwierzę się budzi.
Warzywa wprowadzaj pojedynczo, po jednym nowym rodzaju na kilka dni. Dzięki temu zauważysz, co zwierzę toleruje, a po czym ma luźne odchody. Zaczynaj od małego kawałka wielkości paznokcia. Bezpieczne i łatwo dostępne są marchew, dynia, cukinia, brokuł w małych ilościach, pietruszka korzeniowa, seler, ogórek bez skórki oraz liście roszponki i rukoli. Warzywa zawsze myj i osuszaj — mokre jedzenie szybko pleśnieje w klatce.
Kołowrotek, miski i to, czego lepiej nie wkładać do klatki Kołowrotek jest obowiązkowy, ale musi mieć odpowiednią średnicę: dla syryjskiego co najmniej 20 cm, dla karłowatych 16–18 cm. Za mały kołowrotek wygina grzbiet i prowadzi do bólu oraz deformacji kręgosłupa. Powierzchnia bieżni ma być pełna, nie druciana — łapki chomika łatwo wpadają między pręty. Miski na karmę i wodę stawiaj na płaskim podłożu, a poidło zamocuj nisko, żeby zwierzę nie musiało się wspinać. Woda w miseczce szybko się brudzi, więc poidło jest praktyczniejsze.
Najczęstsze błędy to podawanie zbyt dużych porcji na raz, mieszanie kilku nowości tego samego dnia i zostawianie resztek w klatce na noc. Nadmiar świeżego jedzenia fermentuje i pleśnieje. Kolejny błąd to karmienie warzywami z obiadu — solonymi, smażonymi, doprawionymi czosnkiem lub cebulą. Te przyprawy są dla chomika toksyczne, podobnie jak awokado, surowa fasola, zielone części pomidora i ziemniaka oraz pestki moreli i wiśni.
Dawka dzienna nie jest stała przez cały rok. Zimą chomiki wchodzą w stan obniżonej aktywności, jedzą mniej i rzadziej wychodzą z norki. Wtedy ograniczenie porcji do połowy zwykłej ilości jest normalne, o ile zwierzę nadal je i pije. Odwrotnie — samica karmiąca młode potrzebuje nawet dwa–trzy razy więcej karmy i stałego dostępu do białka (gotowane jajko, twarożek, larwy mącznika). Samiec po kryciu nie zmienia zapotrzebowania. Najbezpieczniej ważyć chomika raz w tygodniu i zapisywać wynik: spadek masy o więcej niż dziesięć procent w miesiącu to powód do konsultacji, a nie do zwiększania porcji na oko.
Które owoce podawać rzadko i w jakiej formie Owoce traktuj jako smakołyk, nie codzienny posiłek. Jabłko bez pestek, gruszka, arbuz, melon, truskawka czy borówka sprawdzą się w ilości jednego małego kawałka dwa, trzy razy w tygodniu. Pestki jabłka i gruszki zawierają związki, które mogą zaszkodzić — zawsze je usuwaj. Owoce suszone, choć chomiki je lubią, są skoncentrowanym cukrem i lepią się do worków policzkowych, dlatego podawaj je sporadycznie i w niewielkich porcjach.
Sprzątanie to nie tylko wymiana podłoża. Raz w tygodniu usuń zabrudzone wióry, a raz w miesiącu wymień całość i umyj klatkę łagodnym środkiem bez zapachu. Nie używaj środków owadobójczych ani silnych detergentów — chomik jest wrażliwy na chemię. Przy okazji sprawdź, czy pręty nie mają ostrych odłamków, a kołowrotek się nie zacina. Nowe akcesoria wprowadzaj pojedynczo, żeby zauważyć, czy zwierzę ich nie unika.