Myszy żyją krótko, zwykle od roku do dwóch lat, i chorują na nowotwory, schorzenia skóry oraz infekcje dróg oddechowych. Objawy, które wymagają wizyty u lekarza weterynarii specjalizującego się w zwierzętach egzotycznych: świszczący oddech, wyciek z nosa, zaniedbane futro, guzki na ciele, nagła utrata wagi. Nie czekaj, aż mysz przestanie jeść, bo wtedy zwykle jest już za późno.
Myszy trzyma się w grupach, najlepiej samicach albo wykastrowanych samcach, w klatce o wymiarach minimum 60 na 40 cm podstawy. Samce niespokrewnione ze sobą walczą, więc łączenie dorosłych osobników kończy się ranami. Klatka musi mieć pręty gęste, maksymalnie co 8-10 mm, bo mysz przechodzi przez każdą szczelinę szerszą od własnej głowy. Podłoże to żwirek drewniany lub konopny, nie trociny z drzew iglastych, bo drażnią drogi oddechowe. Konieczny jest domek, kołowrotek o litej powierzchni i średnicy co najmniej 15 cm oraz miseczki mocowane do prętów, bo mysz je przewraca.
Podłoga balkonu lub tarasu musi być bezpieczna dla łapek. Beton i płytki nagrzewają się w słońcu i mogą poparzyć spody. W upalne dni wystawiaj chomika wyłącznie w cieniu, w godzinach porannych lub wieczornych. Zapewnij kryjówkę — niewielki domek, tunel z rury lub pudełko z otworem — żeby zwierzę miało gdzie się schować, gdy poczuje się zagrożone. Bez kryjówki chomik stanie się nerwowy i będzie próbował uciekać.
Typowe błędy przy urządzaniu klatki to zbyt mała przestrzeń i przesadna liczba akcesoriów. Kolby, misek i domków nie może być tak dużo, żeby świnka nie miała gdzie się ruszyć. Miska na karmę powinna być ciężka, żeby jej nie przewróciła, a poidło kulkowe zamocowane na stałe. Kolejny błąd to brak miejsca na wybieg. Świnka musi codziennie wychodzić z klatki na co najmniej godzinę, żeby się wybiegać. Zabezpiecz wtedy kable i dywan, bo gryzonie wszystko podgryzają. Nie zostawiaj jej samej na podłodze bez nadzoru.
Regularne czyszczenie to podstawa. Codziennie usuwaj mokre trociny i resztki jedzenia, raz w tygodniu wymień całą ściółkę i umyj klatkę ciepłą wodą z łagodnym mydłem. Nie używaj silnych środków chemicznych ani zapachowych, bo świnki mają wrażliwe drogi oddechowe. Jeśli klatka zaczyna śmierdzieć mimo czyszczenia, sprawdź poidło i domek — często to tam zbiera się mocz. Wymiana ściółki co drugi dzień w upały to konieczność, nie fanaberia. Dobrze dobrana klatka i konsekwencja w utrzymaniu czystości sprawią, że świnka będzie zdrowa i spokojna.
Gdzie postawić klatkę i czego unikać Miejsce ma znaczenie. Klatka nie może stać w przeciągu, przy kaloryferze ani w pełnym słońcu. Świnki źle znoszą upał powyżej 26 stopni i przeciągi, które prowadzą do zapalenia płuc. Postaw ją w spokojnym kącie pokoju, ale nie w całkowitej izolacji — świnki to zwierzęta stadne i potrzebują kontaktu z ludźmi. Nie stawiaj klatki na podłodze, jeśli masz psa lub kota, bo stres może być ogromny. Stabilny stół lub niska szafka sprawdzą się lepiej. Unikaj też kuchni i łazienki — tam panuje wilgoć i nagłe zmiany temperatury.
Odstępy między prętami nie mogą być większe niż 2,5 cm. Młode świnki potrafią przecisnąć się przez szersze szpary i uciec albo zaklinować głowę. Uważaj na klatki z drewnianymi elementami — świnki je nadgryzają, a mocz wsiąka w drewno i trudno usunąć zapach. Zły wybór to też klatka z gołym plastikowym dnem bez żadnej ściółki. Świnka nie może stać na twardym, śliskim podłożu, bo odparza sobie łapy i naraża się na urazy. Na dno połóż grubą warstwę trocin, żwirku drewnianego lub miękkiej ściółki konopnej, a w kącie ustaw domek.
Codzienna opieka: co robić, a czego unikać Karmę komponuj z mieszanki ziaren dla gryzoni, uzupełnianej warzywami, niewielką ilością owoców i białkiem, na przykład ugotowanym jajkiem lub larwami owadów. Ser i mleko, powtarzane w opowieściach, szkodzą: mysz nie trawi laktozy. Woda w poidełku kulkowym wymaga wymiany codziennie, nawet jeśli nikt jej nie wypił. Sprzątanie klatki raz w tygodniu to minimum, a przy kilku zwierzętach trzeba robić to częściej. Nie używaj środków zapachowych w pobliżu klatki, bo układ oddechowy myszy jest wrażliwy na lotne chemikalia.
Mysz domowa bywa brana za zwierzątko dla dziecka, tymczasem różni się od chomika niemal wszystkim: rozmiarem, zapachem, aktywnością i tym, czego potrzebuje od opiekuna. Mysz to zwierzę stadne i nocne. Chomik syryjski żyje samotnie i prowadzi tryb zmierzchowy. Zanim kupisz zwierzę, ustal, czy w domu ktoś wstaje rano i czy wytrzyma zapach moczu, który u myszy jest wyraźniejszy niż u chomika.
Sucho w klatce to nie kwestia kosmetyki. Chomik, który oddycha wilgotnym powietrzem, w ciągu kilku tygodni zaczyna wykazywać objawy zapalenia dróg oddechowych — a te leczy się trudno i długo. Prosta zmiana pokrywy i rytmu sprzątania wystarcza, by podłoże pozostało sypkie, a zwierzę aktywne. Warto więc traktować wentylację jak element wyposażenia, a nie dodatek, o którym przypomina się dopiero przy pierwszych kichnięciach.